Iedereen heft inmiddels verstand van stikstof en natuur. Het Tweede
Kamer debat over de stikstofplannen van de regering heeft het karakter
van oude waarheden uitwisselen en snel stellingen betrekken. Kritische
DepositieWaarde (KDW) moet uit de wet, de modellen deugen niet, met
natuurgebieden gaat het goed en er is geen stikstofprobleem. Sinds
1989 (en ook nog daarvoor) zijn er stapels onderzoekrapporten over de
effecten van verhoogde stikstofdepositie op duinvegetaties,
schraallandvegetaties, voedselarme meertjes, bossen en op het
broedsucces van koolmezen, de achteruitgang van tapuiten enz. Achter
al deze rapporten opgestapeld zie je mevrouw van der Plas niet meer.
Als je dan niet om de rapporten heen kunt, dan moet een andere trucs
verzonnen worden.

Er is geen wetenschappelijke consensus, er is statisch ook een kans dat
de uitkomsten fout zijn en anders uitgelegd kunnen worden, buit
wetenschappelijke nuance uit, zaai verdeeldheid door wetenschappers
in te lijven en te betalen, ontken de feiten en speel op de persoon. Deze,
en varianten op deze trucs zaten in het afgelopen kamerdebat. Wanneer
er ook maar enige ruimte ontstaat om de stikstofplannen van het kabinet
onderuit te schoffelen gaan wij weer een periode van gijzeling tegemoet
door boeren met trekkers.